The post Καλή σχολική χρονιά appeared first on Kέντρο μελέτης - Πλοηγός Μάθησης | Νέα σμύρνη.

The post Επιτυχία 100 % στις εξετάσεις εισαγωγής στα Πρότυπα appeared first on Kέντρο μελέτης - Πλοηγός Μάθησης | Νέα σμύρνη.

The post Ολοκληρώση κύκλο μελέτης για τη σχολική χρονιά 2018-2019 appeared first on Kέντρο μελέτης - Πλοηγός Μάθησης | Νέα σμύρνη.

The post Βράβευση μαθητών appeared first on Kέντρο μελέτης - Πλοηγός Μάθησης | Νέα σμύρνη.

The post Μια Παρασκευή διαφορετική στον Πλοηγό appeared first on Kέντρο μελέτης - Πλοηγός Μάθησης | Νέα σμύρνη.

The post 10 tips για να βοηθήσετε τους δυσλεξικούς μαθητές appeared first on Kέντρο μελέτης - Πλοηγός Μάθησης | Νέα σμύρνη.

Τα προβλήματα που προκύπτουν από αυτές τις δυσκολίες είναι:

➢ Τα μάτια τους να κουράζονται γρήγορα.

➢ Να δυσκολεύονται να διαβάσουν με γρήγορο και σταθερό ρυθμό.

➢ Να παραλείπουν λέξεις την ώρα της ανάγνωσης.

➢ Να μην μπορούν να εστιάσουν το σημείο που βρίσκονται, στη διάρκεια της ανάγνωσης.

➢ Να μην μπορούν να κατανοήσουν το κείμενο που διαβάζουν.

Πώς μπορούμε να βοηθήσουμε τους μαθητές να αντιμετωπίσουν αυτές τις δυσκολίες και να βελτιώσουν την ταχύτητα της ανάγνωσής τους;

➢ Βάζουμε τον μαθητή να παρακολουθεί έναν αγώνα τένις ή πίνγκ πόνγκ, κρατώντας το κεφάλι σταθερό και κουνώντας μόνο τα μάτια, για 1΄ λεπτό.

➢ Βάζουμε τον μαθητή να παρακολουθεί έναν μετρονόμο ή ένα εκκρεμές, κρατώντας σταθερό το κεφάλι του και κουνώντας μόνο τα μάτια του, για 1΄λεπτό.

➢ Σε έναν τοίχο ή σε ένα λευκό χαρτί, σχεδιάζουμε κόκκινες βούλες, πάνω, κάτω, αριστερά, δεξιά, διαγώνια. Ο μαθητής ακολουθεί τις οδηγίες μας, για παράδειγμα, πήγαινε πάνω αριστερά ή κάτω δεξιά ή διαγώνια, με τη βοήθεια ενός λέιζερ. Αν θέλουμε να το κάνουμε λίγο πιο δύσκολο, μπορούμε να ζωγραφίσουμε πολύχρωμες βούλες σε διάφορα σημεία στον τοίχο ή στο χαρτί και να οι οδηγίες μας να είναι για παράδειγμα, πήγαινε πάνω δεξιά στη μπλε βούλα, πήγαινε κάτω δεξιά στην κίτρινη βούλα. Ο μαθητής κρατάει, πάντα, το κεφάλι του σταθερό και ακολουθεί το λείζερ με τα μάτια του.

➢ Δίνουμε στον μαθητή μερικές προτάσεις. Του ζητάμε να διαβάσει από την πρώτη λέξη της πρότασης και από την τελευταία λέξη, μόνο το πρώτο γράμμα. Χρησιμοποιούμε χρονόμετρο και  καταγράφουμε την ταχύτητα του.

➢ Δίνουμε στον μαθητή ένα κείμενο. Του ζητάμε από κάθε γραμμή να διαβάζει την πρώτη και την τελευταία λέξη. Χρησιμοποιούμε χρονόμετρο και καταγράφουμε την ταχύτητα του.

➢ Δίνουμε στον μαθητή ένα κείμενο. Του ζητάμε, όσο πιο γρήγορα μπορεί, να κυκλώσει, για παράδειγμα το γράμμα «μ». Χρησιμοποιούμε χρονόμετρο και  καταγράφουμε την ταχύτητα του.

➢ Δίνουμε στον μαθητή ένα κείμενο, όπου οι λέξεις είναι γραμμένες με ένα αχνό γκρι χρώμα. Ο μαθητής βάζει πάνω από κάθε λέξη της πρότασης ένα κομμάτι από μια κίτρινη διαφάνεια και διαβάζει. Έπειτα, ακολουθεί την ίδια διαδικασία από πρόταση σε πρόταση. Χρησιμοποιούμε χρονόμετρο και  καταγράφουμε την ταχύτητα του.

Πηγή: mytwins.gr

The post Τρόποι για να βοηθήσουμε τα παιδιά να βελτιώσουν την ταχύτητα της ανάγνωσή τους appeared first on Kέντρο μελέτης - Πλοηγός Μάθησης | Νέα σμύρνη.

Πως μπορούν οι γονείς να εντοπίσουν το αυτιστικό παιδί; Ποια είναι τα σημάδια SOS;

Ο αυτισμός είναι μια διάχυτη αναπτυξιακή διαταραχή η οποία ορίζεται από τη μη φυσιολογική ή και διαταραγμένη ανάπτυξη, που εκδηλώνεται σε τρεις ταυτόχρονα περιοχές:την κοινωνική συναλλαγή, την επικοινωνία και την περιορισμένη επαναλαμβανόμενη συμπεριφορά.
Η διεθνής έρευνα υποστηρίζει, πως όσο πιο νωρίς εντοπιστεί το παιδί με αυτισμό, τόσο πιο αποτελεσματικό θα είναι το θεραπευτικό πρόγραμμα που θα ακολουθήσει.Η έγκαιρη παρέμβαση και η υποστήριξη της οικογένειας αποτελούν το κλειδί για την πρόοδο και τη βελτίωση παιδιών που βρίσκονται στο φάσμα του αυτισμού.Αυτισμός και η σημασία της έγκαιρης παρέμβασης
Τον όρο «αυτισμό» εισήγαγε στην ιατρική ορολογία το 1911 ο Ελβετός ψυχίατρος Bleuler, σε μια εποχή που κυριαρχούσε το ψυχαναλυτικό πνεύμα. Ο όρος προέρχεται από την ελληνική λέξη «αυτός» που υποδηλώνει την έννοια της απομόνωσης κάποιου από τον ίδιο τον εαυτό του.

Σήμερα, οι περισσότεροι ερευνητές δέχονται ότι ο αυτισμός ορίζεται από διαταραγμένη ανάπτυξη, που εκδηλώνεται σε τρεις συγχρόνως περιοχές:

(α) Την κοινωνική συναλλαγή (αδυναμία σύναψης κοινωνικών επαφών που μπορεί να περιλαμβάνει αυτιστική μοναχικότητα μέχρι ενεργητική συμπεριφορά με ιδιόρρυθμα, περίεργα χαρακτηριστικά).

(β) Την επικοινωνία (λεκτική με σοβαρά προβλήματα πραγματολογικής φύσης, και μη λεκτική ή γλώσσα του σώματος).

(γ) Την επαναλαμβανόμενη συμπεριφορά (εμμονές, στερεότυπα σχήματα καταναγκαστικής συμπεριφοράς).

Η διεθνής έρευνα αποκαλύπτει ότι η πρόοδος και η βελτίωση των παιδιών με αυτισμό εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από το χρόνο που θα αντιμετωπιστεί το πρόβλημα και την υποστήριξη που θα προσφέρει στο παιδί η οικογένειά του. (Roth, 2010. Kirk, Gallagher, Coleman & Anastasiow, 2009).

Όσο πιο νωρίς εντοπιστεί το πρόβλημα, τόσο πιο αποτελεσματικό θα είναι το θεραπευτικό πρόγραμμα που θα εφαρμοστεί. Για το λόγο αυτό, η μητέρα πρέπει να παρακολουθεί συστηματικά το παιδί της, έτσι ώστε να μη χαθεί πολύτιμος χρόνος, διότι οι ενδείξεις του προβλήματος εκδηλώνονται πριν από το δεύτερο έτος της ζωής του παιδιού.

Τέτοιου είδους ενδείξεις οι οποίες όμως δεν εμφανίζονται με την ίδια ένταση σε όλες τις ηλικίες και σε όλα τα παιδιά είναι οι εξής: (Sauvage, 1995 όπως παρατίθεται στο Πολυχρονοπούλου 2012, σ. 517).

Μεταξύ μηδέν και έξι μηνών

Αδιαφορία στον κόσμο των ήχων (εντύπωση κωφότητας).

Ανωμαλίες του βλέμματος.

Ανωμαλίες της συμπεριφοράς (υπερβολικά ήρεμο ή σε υπερβολική διέγερση).

Διαταραχές του ύπνου και της θρέψης.

Ανωμαλίες της κινητικότητας και της τονικότητας: υποτονία, υποδραστηριότητα, αδυναμία εναρμόνισης στην αγκαλιά της μητέρας.

Μεταξύ έξι και δώδεκα μηνών

Ανάπτυξη περίεργων στάσεων.

Μοναχικές δραστηριότητες: παιχνίδι με τα δάχτυλα και τα χέρια μπρος στα μάτια, ταλαντεύσεις.

Ασυνήθιστη χρήση των αντικειμένων (ξύσιμο, τρίψιμο).

Απουσία ενδιαφέροντος για τα άλλα άτομα.

Λίγες ή καθόλου φωνητικές εκπομπές.

Επιβεβαίωση των κινητικών ιδιαιτεροτήτων (υποτονία, διέγερση).

Μεταξύ ενός και δύο χρονών

Η ανάπτυξη του λόγου είναι πτωχή ή ανύπαρκτη.

Τα παιχνίδια είναι πτωχά.

Οι στερεοτυπίες πολύ συχνές.

Η αδιαφορία για τους γύρω του είναι μόνιμη.

Όπως καταλαβαίνουμε, ο αυτισμός δεν αναγνωρίζεται από μία συγκεκριμένη συμπεριφορά, αλλά από τη ερμηνεία ενός συνόλου συμπεριφορών. Η ερμηνεία όμως μιας συμπεριφοράς ή ενός σχεδίου συμπεριφοράς μπορεί να είναι υποκειμενική, γι’ αυτό η στερεή κλινική γνώση αποτελεί κρίσιμο παράγοντα σε θέματα διάγνωσης του αυτισμού.

Γιατί είναι σημαντική η διάγνωση;

Διότι η διάγνωση, και ειδικότερα η έγκαιρη διάγνωση οδηγεί (ή πρέπει να οδηγεί) στην πρώιμη παρέμβαση. Κι επειδή ο αυτισμός είναι μία δια βίου διαταραχή, η πρώιμη ανίχνευση και παρέμβαση αυξάνουν τις ευκαιρίες για την αξιοποίηση του δυναμικού των παιδιών, την αποφυγή συνοδών διαταραχών μάθησης ή συμπεριφοράς, και την απόκτηση στρατηγικών αντιμετώπισης των προβλημάτων τους.
<Έχει άλλωστε αποδειχθεί ότι οι πρώιμες παρεμβάσεις “μπορεί να είναι ιδιαίτερα ευεργετικές και να ανατρέψουν την πορεία και την πρόγνωση της σοβαρής αυτής διαταραχής” (Γενά & Μπαλαμώτης 2013, σ. 13).
Έχει επίσης βρεθεί πως πολλά παιδιά με αυτισμό διαγιγνώσκονται με μεγάλη καθυστέρηση σε πολλές χώρες. (Cumine, Leach & Stevenson 2000). Ακόμα και σε παιδιά με asperger των ΗΠΑ, η διάγνωση γίνεται κατά μέσο όρο στην ηλικία των 9 ετών (Roth 2010, σ. 250).Για τους γονείς αυτών των παιδιών, η διάγνωση βάζει συχνά ένα τέλος στα χρόνια της σύγχυσης, της ψυχικής συντριβής, της ενοχής και της απελπισίας (Cumine et al. 2000, σ. 9).
Οι γονείς χρειάζονται την παροχή σωστής πληροφόρησης και υποστηρικτικών υπηρεσιών, που πρέπει να συνεχίζονται καθώς το παιδί μεγαλώνει, αλλά και να αλλάζουν, καθώς μεταβαίνει από το ένα ηλικιακό στάδιο στο άλλο (παιδική ηλικία, εφηβεία, ενηλικίωση).
Έχει ερευνητικά αποδειχθεί ότι η παροχή συμβουλευτικής καθοδήγησης και βοήθειας στους γονείς σε θέματα έγκαιρης ανίχνευσης αυτιστικών στοιχείων, ανατροφής, διαπαιδαγώγησης και ψυχολογικής – μαθησιακής υποστήριξης του παιδιού, αποτελεί καθοριστικό παράγοντα για την θεραπευτική έκβαση (Νότας, 2011).
Πηγή :Τ. Ζαχαρόγεωργα: Ψυχολόγος

The post Τα χαρακτηριστικά ενός αυτιστικού παιδιού και όλα τα σημάδια SOS ανά ηλικία. appeared first on Kέντρο μελέτης - Πλοηγός Μάθησης | Νέα σμύρνη.

Τα τελευταία 15 χρόνια, οι ερευνητές μας πρόσφεραν στατιστικές κάθε φορά και πιο ανησυχητικές σχετικά με την οξυμένη και επίμονη αύξησης παιδικής ψυχασθένειας που τώρα έχει φτάσει αναλογίες επιδημίας:

Οι στατιστικές δεν ψεύδονται:
• 1 κάθε 5 παιδιά έχει προβλήματα ψυχικής υγείας
• παρατηρήθηκε αύξηση 43% στη Δ.Ε.Π.Υ.( Διαταραχή Ελλειμματικής Προσοχής και Υπερκινητικότητας)
• παρατηρήθηκε αύξηση 37% στην εφηβική κατάθλιψη
• παρατηρήθηκε αύξηση 200% στον αριθμό των παιδικών (μεταξύ 10 και 14 ετών) αυτοκτονιών

Τι συμβαίνει και τι κάνουμε λάθος;

Τα σημερινά παιδιά βρίσκονται σε υπερδιέγερση και είναι γεμάτα υλικά δώρα, αλλά στερούνται των βασικών για μια υγιή παιδική ηλικία, όπως:
• συναισθηματικά διαθέσιμους γονείς
• όρια ξεκάθαρα βαλμένα
• υπευθυνότητες
• ισορροπημένη διατροφή και επαρκή ύπνο
• κίνηση εν γένει, ειδικά. Όμως, στην ύπαιθρο
• δημιουργικό παιχνίδι, κοινωνική αλληλεπίδραση, ευκαιρίες για μη-καθοδηγούμενο παιχνίδι και «ευκαιρίες» για να βαριούνται

Αντιθέτως, τα τελευταία χρόνια τα παιδιά χόρτασαν από:
• γονείς με την προσοχή τους αποσπασμένη από την ψηφιακή τεχνολογία
• γονείς επιεικείς και επιτρεπτικούς που αφήνουν τα παιδιά τους «να κυβερνούν τον κόσμο» και να είναι εκείνα που βάζουν τους κανόνες
• μια αίσθηση δικαιωμάτων, του να τα αξίζουν όλα χωρίς να τα κερδίζουν ή να γίνονται υπεύθυνα μόλις το αποκτούν
• ακατάλληλος ύπνος και μη ισορροπημένη διατροφή
• καθιστικός τρόπος ζωής
• ατελείωτη διέγερση, τεχνολογικές νταντάδες, άμεση επιβράβευση κι απυσία βαρετών στιγμών

Τι να κάνουμε;
Αν θέλουμε τα παιδιά μας να γίνουν άτομα ευτυχισμένα και υγιή, πρέπει να ξυπνήσουμε και να επιστρέψουμε στα βασικά. Είναι ακόμη δυνατόν! Πολλές οικογένειες είδαν άμεση βελτίωση λίγες εβδομάδες αφότου εφάρμοσαν τις ακόλουθες συστάσεις:
• Βάλτε όρια και να θυμάστε ότι εσείς είστε ο καπετάνιος του καραβιού. Τα παιδιά σας θα αισθανθούν πιο σίγουρα ξέροντας πως εσείς έχετε τον έλεγχο του πηδαλίου
• Προσφέρετε στα παιδιά έναν ισορροπημένο τρόπο ζωής, γεμάτο από αυτό που τα παιδιά ΧΡΕΙΑΖΟΝΤΑΙ, όχι από αυτό που ΘΕΛΟΥΝ. Μη φοβάστε να πείτε «όχι» στα παιδιά σας, αν αυτό που θέλουν δεν είναι αυτό που χρειάζονται
• Δώστε τους θρεπτική τροφή και περιορίστε την τροφή-σκουπίδι
• Να περνάτε τουλάχιστον μια ώρα ημερησίως στον καθαρό αέρα με δραστηριότητες όπως: ποδήλατο, περπάτημα, ψάρεμα, παρατήρηση πουλιών/εντόμων
• Απολαύστε καθημερινά ένα οικογενειακό βραδινό φαγητό χωρίς έξυπνα τηλέφωνα ή τεχνολογία που θα τους αποσπά την προσοχή
• Παίξτε επιτραπέζια παιχνίδια με όλη την οικογένεια ή, αν τ παιδιά είναι πολύ μικρά για επιτραπέζια, αφεθείτε να παρασυρθείτε από τα ενδιαφέροντά τους κι επιτρέψτε να είναι εκείνα που θα καθοδηγούν το παιχνίδι
• Εμπλέξτε τα παιδιά σας σε κάποια από τις δραστηριότητες ή τα καθήκοντα του σπιτιού σύμφωνα με την ηλικία τους (να διπλώνουν τα ρούχα, να τακτοποιούν τα παιχνίδια τους, να απλώνουν τα ρούχα, να ξεπακετάρουν τα φαγητά, να στρώνουν το τραπέζι, να ταΐζουν τον σκύλο κλπ.)
• Καθιερώστε μια συνεπή ρουτίνα ως προς την ώρα ύπνου, για να βεβαιωθείτε ότι το παιδί σας κοιμάται όσο χρειάζεται. Τα ωράρια θα είναι ακόμη πιο σημαντικά για παιδιά σε σχολική ηλικία.
• Διδάξτε υπευθυνότητα κι ανεξαρτησία. Μην τα προστατεύετε υπερβολικά έναντι κάθε απογοήτευσης ή κάθε λάθους. Τα να κάνουν λάθη θα τους βοηθήσει να αναπτύξουν ανθεκτικότητα και να μάθουν να υπερνικούν τις προκλήσεις της ζωής.
• Μη φτιάχνετε την τσάντα τού παιδιού σας, μην τους την κουβαλάτε, μην τους πηγαίνετε την εργασία που ξέχασαν, μην τους ξεφλουδίζετε την μπανάνα ή το πορτοκάλι, αν μπορούν να το κάνουν μόνα τους (4-5 ετών). Αντί να τους δίνετε το ψάρι, μάθετέ τους να ψαρεύουν.
• Μάθετέ τους να περιμένουν και να αναβάλουν την ικανοποίηση.
• Δώστε ευκαιρίες για «πλήξη», μια και η πλήξη είναι η στιγμή οπότε και ξυπνά η δημιουργικότητα. Μην αισθάνεστε υπεύθυνος να διασκεδάζουν τα παιδιά όλη την ώρα.
• Μη χρησιμοποιείτε την τεχνολογία ως θεραπεία για τη βαρεμάρα, μήτε να τους την προσφέρετε στην πρώτη ευκαιρία απραξίας.
• Αποφύγετε τη χρήση τής τεχνολογίας στο τραπέζι, στο αυτοκίνητο, στα εστιατόρια, στα εμπορικά κέντρα. Χρησιμοποιείστε αυτές τις στιγμές ως ευκαιρίες κοινωνικοποίησης, εκπαιδεύοντας έτσι τον εγκέφαλό τους να ξέρει να λειτουργεί όταν βρίσκονται σε κατάσταση: «πλήξη»
• Βοηθήστε τους να φτιάξουν ένα «βαζάκι πλήξης» με ιδέες για δραστηριότητες για όταν θα βαριούνται.
• Να είστε συναισθηματικά διαθέσιμος ούτως ώστε να «συνδέεστε» με το παιδί σας και να του διδάσκετε αυτορρύθμιση και κοινωνικές δεξιότητες.
• Τα βράδια απενεργοποιείστε τα τηλέφωνα, όταν τα παιδιά πρέπει να πάνε για ύπνο, ούτως ώστε να αποφύγετε την ψηφιακή απόσπαση προσοχής.
• Γίνετε ένας συναισθηματικός ρυθμιστής ή προπονητής των παιδιών σας. Διδάξτε τους να αναγνωρίζουν και να διαχειρίζονται την απογοήτευση ή την οργή τους.
• Μάθετέ τους να χαιρετούν, να αλλάζουν ρόλους, να μοιράζονται χωρίς να μένουν με άδεια χέρια, να λένε «ευχαριστώ» και «παρακαλώ», να παραδέχονται τα λάθη τους και να ζητούν συγγνώμη (μην τους το επιβάλετε), και να είστε το πρότυπο όλων αυτών των αξιών που θέλετε να μεταδώσετε..
• Συνδεθείτε συναισθηματικά – χαμογελάστε, αγκαλιάστε, φιλήστε, γαργαλήστε, διαβάστε, χορέψτε, παίξτε ή μπουσουλήστε μαζί τους.

Άρθρο τού Δρα. Λουίς Ρόχας Μάρκος, Ψυχιάτρου

The post Κενά Παιδιά appeared first on Kέντρο μελέτης - Πλοηγός Μάθησης | Νέα σμύρνη.

Ο δεκάλογος της θεωρίας της Maria Montessori

1. Μην αγγίζετε ένα παιδί παρά τη θέληση του.
2. Μην μιλάτε με άσχημο τρόπο σε ένα παιδί και μην χρησιμοποιείτε άσχημα λόγια όταν αναφέρεστε σε αυτό κατά την απουσία του.
3. Επικεντρωθείτε στο να ενισχύσετε και να βοηθήσετε να αναπτυχθούν τα θετικά στοιχεία και οι υπάρχουσες ικανότητες του παιδιού ώστε να μην αφήνουν χώρο για το ”κακό”.
4. Βοηθήστε το να συμμετέχει ενεργά στην προετοιμασία του περιβάλλοντος μάθησης. Αφιερώστε σχολαστική και συνεχή φροντίδα σε αυτό. Βοηθήστε το παιδί να συνάψει εποικοδομητική σχέση με το περιβάλλον του. Δείξτε του το περιβάλλον μέσα στο οποίο κρύβονται τα μέσα που θα βοηθήσουν την ανάπτυξη του και υποδείξετε του την κατάλληλη χρήση τους.
5. Να είστε πάντα έτοιμοι να ανταποκριθείτε στο κάλεσμα ενός παιδιού που έχει την ανάγκη σας και πάντα να ακούτε και να απαντάτε στο παιδί που σας απευθύνεται.
6. Σεβαστείτε το παιδί που κάνει κάτι λάθος και μπορεί αργότερα να εντοπίσει μόνο του το λάθος και να διορθωθεί, αλλά να διακόψετε άμεσα και ρητά κάθε καταχρηστική χρήση του περιβάλλοντος και κάθε κίνηση που μπορεί να θέτει σε κίνδυνο το παιδί,το περιβάλλον του ή τους άλλους.
7. Σεβαστείτε το παιδί τη στιγμή που ξεκουράζεται ή τη στιγμή που παρακολουθεί άλλους να εργάζονται ή όταν συλλογίζεται τι έχει κάνει ή τι θέλει να κάνει. Μην το κατευθύνετε ούτε να το αναγκάζετε σε άλλες μορφές δραστηριοτήτων.
8. Βοηθήστε το παιδί που βρίσκεται σε αναζήτηση κάποιας δραστηριότητας και δεν μπορεί να βρει τι θέλει να κάνει.
9. Να είστε ακούραστοι στο να επαναλαμβάνετε αυτό που θέλετε στο παιδί που αρνήθηκε λίγο νωρίτερα να σας ακούσει, να βοηθάτε το παιδί να αποκτήσει ό, τι δεν έχει ακόμη κατακτήσει και να ξεπεράσει τις όποιες δυσκολίες του. Κάνετε το δημιουργώντας το μαθησιακό περιβάλλον με φροντίδα, εξοπλισμένοι με αυτοσυγκράτηση και σιωπή, χρησιμοποιώντας ήπια λόγια και γεμάτη αγάπη παρουσία. Κάνετε αισθητή την παρουσία σας στο παιδί που βρίσκεται σε αναζήτηση και αποστασιοποιηθείτε από το παιδί που έχει βρει τις απαντήσεις του.
10. Πάντα να συμπεριφέρεστε στο παιδί χρησιμοποιώντας τους καλύτερους τρόπους σας και να του προσφέρετε τον καλύτερο εαυτό σας .

Η Maria Montessori γεννήθηκε στο Chiaravalle της Ιταλίας στις 31 Αυγούστου1870. Έφυγε από τη ζωή το 1952 στο Noordwijk της Ολλανδίας. Σπούδασε ιατρική στο Πανεπιστήμιο της Ρώμης και έγινε η πρώτη γυναίκα γιατρός στην Ιταλία! Κατά τη διάρκεια της πρακτικής της στην Ιατρική, οι κλινικές παρατηρήσεις της την οδήγησαν στο να αναλύσει τον τρόπο με τον οποίο τα παιδιά μαθαίνουν.

Κατέληξε στο συμπέρασμα ότι τα παιδιά κατασκευάζουν αυτά που θα μάθουν από ότι υπάρχει στο περιβάλλον τους. Το 1902 ξεκίνησε τις σπουδές της στην παιδαγωγική, την πειραματική ψυχολογία και την ανθρωπολογία.Έδωσε διαλέξεις για εκπαιδευτικές μεθόδους που αφορούν σε παιδιά που πάσχουν από ψυχικές ασθένειες. Το 1907 εγκαινιάστηκε το “Casa de Bambini”. Ήταν το πρώτο σπίτι στη συνοικία San Lorenzo της Ρώμης και έγινε η πηγή της μεθόδου Montessori για τους εκπαιδευτικούς.

Το 1911 φεύγει από τον κλάδο της Ιατρικής και ασχολείται με το εκπαιδευτικό έργο. Το 1913 ο Αλεξάντερ Γκράχαμ Μπελ και η σύζυγός του Mαμπέλ εγκαινίασαν τoν Μορφωτικό Σύλλογο Μontessori ( Montessori Educational Association ) στην Ουάσινγκτον. Εισέρχεται στον κόσμο της Παιδαγωγικής μια νέα μέθοδος, στην οποία τα υλικά είναι κύρια πηγή μάθησης κατά την προσχολική περίοδο.

Η μέθοδος αυτή βασίζεται στην προώθηση της πρωτοβουλίας και την ανταπόκριση του παιδιού με τη χρήση ενός ειδικά σχεδιασμένο εκπαιδευτικό υλικό. Το παιδί πρέπει να μαθαίνει σύμφωνα με το δικό του ρυθμό και έτσι να ανακαλύπτει τη γνώση.

The post Ο δεκάλογος της θεωρίας της Maria Montessori appeared first on Kέντρο μελέτης - Πλοηγός Μάθησης | Νέα σμύρνη.